دیار و نادیار

سرانجام پس از کش و قوس های فراوان، کنگره سیزدهم حزب «کومله» کردستان، از روز دوشنبه، نوزدهم مهر به مدت چهار روز برگزار شد.
 
از رویدادهای جالبی در این گنگره خبر داده که نشان می دهد «کومله» روی خط انحطاط است.

بر پایه این گزارش، این کنگره نسبت به کنگره های پیشین «کومله» از تدابیر امنیتی سختگیرانه تری برخوردار بود، به گونه ای که احساس نکردن امنیت در چهره و رفتار تک تک حاضران موج می زد.

بهره گیری بی سابقه از دستگاه های پیشرفته (جمر) برای مسدود کردن آنتن موبایل ها و همچنین گیت های بازرسی پیشرفته از سوی «اتحادیه میهنی کردستان عراق» (یکتیی نیشتمانی) و حکومت اقلیم کردستان در اختیار رهبری «کومله» قرار داده شده بود تا بتواند به وسیله آن، امنیت کنگره را تأمین کند که به رغم این تدابیر سختگیرانه، باز احساس ناامنی به اندازه ای بود که خارج از عرف معمول، از شماری از کادرهای خارجی که برای شرکت در کنگره آمده بودند، به صورت مسلح برای نگهبانی از مکان کنگره استفاده شد.

این نگرانی و بی اعتمادی به مسئولان آسایش و اتحادیه میهنی کردستان هم سرایت کرده بود و باعث شد، به رغم هزینه های بسیاری که برای برگزاری کنگره در مکانی بیرون از اردوگاه و در شهر سلیمانیه شده بود، از این کار صرف نظر شود و بدون دادن توضیحاتی روشن به کادرها به ویژه، اعضای کنگره، مکان برگزاری آن در آخرین لحظات به یکباره تغییر کند.

بنا بر این گزارش، در حالی که قرار بود در این کنگره، شماری از نیروها و شخصیت های سیاسی و اپوزیسیون ایران هم شرکت کنند، به یکباره حضور این افراد منتفی شده و کنگره تنها با حضور اعضای حزب «کومله» یعنی حدود 78 نفر برگزار شد.

در این میان، گذشته از تشتت آرای شدید که در در بحث های تئوریک کنگره مطرح شد، گزارش کلیشه ای دبیر کل به کنگره و تبیین سیاست ها و نگرش های «کومله» نسبت به مسائل گوناگون، همانند کنگره های پیشین رقم خورد و تنها تفاوت آن را می توان گردش 180 درجه ای رهبری این حزب از آرمان های «سوسیالیسم» به دامان سرمایه داری یا به بیان روشن تر «امپریالیسم» دانست که با روتوش دیدگاه های قبلی به نشستی برای دفاع از مخالفان دولت ایران مبدل شد.

اطلاعات به دست آمده توسط خبرنگار «تابناک»، حاکی است، در رأی گیری برای برگزیدن اعضای کمیته مرکزی به اندازه ای تخلفات آشکار و مغایر با اساسنامه کنگره صورت گرفت که به الاجبار، چهار بار رأی گیری شد و سرانجام، ترکیب کمیته مرکزی جدید به گونه زیر رقم خورد.

رسول علی دوست 45 رأی، محمد مصری 44  رأی، علی جواهری 45  رأی هدایت قادری 36  رأی، عبدالله آذربار 40  رأی، فاروق بابامیری 67 رأی، ناهید محمدی (بهمنی) 75 رأی!، حمید بهرامی 71 رأی!، محمد شافعی 67 رأی!، صالح شریفی 48 رأی، طاهر عبدپناه 48 رأی، نجم الدین گلپرور 57 رأی!، ابوبکر (سیامک) مدرسی 68 رأی!، فاروق وکیلی 42 رأی، سالار پاشایی 49 رأی، روفیا رمضانعلی 64 رأی!

اما نکته جالب توجه، اینکه آرای عبدالله مهتدی، دبیر کل حزب «کومله»، بسیار ناچیز بود؛ برای همین با ملاحظاتی خاص اعلام شد!

در این انتخابات، یک نکته طنز هم رخ داد و آن، ریختن رأی به نام «عزیز ویسی» (یکی از خوانندگان مشهور کرد) به صندوق بود که صدالبته به سخره گرفتن اصل کنگره و رهبری حزب «کومله» بود که البته ریختن آرا به نام «عزیز ویسی»، موجب خشم رهبری «کومله» شد.

در این باره همچنین باید گفت، یکی از اعضای ارشد «کومله» درباره این کنگره در وبلاگش نوشته است: «هر چند در این کنگره، صدای مخالف با رهبری حزب هم از زبان رفقای دلسوزی چون بهمن علیار و خالد سیادت و انور محمدی و برخی از کادرهای فهیم و سوسیالیست کومه له شنیده شد، در هیاهوی بادمجان دور قاب چین هایی چون محمد (حمه) شافعی و ابوبکر مدرسی و تازه به دوران رسیده هایی چون علی جواهری، انور اسدزاده و ایوب عبدالله پور و فرامرز سجیم به امید سهیم شدن در قدرت آتی دفتر سیاسی گم شد، به اندازه ای که این کادرهای باسابقه و دلسوز از کاندید کردن خود برای عضویت در کمیته مرکزی انصراف دادند؛ غافل از اینکه این اعتراضات بحق به عملکرد رهبری کومه له ریشه ای عمیق دارد ...»

گفته می شود، برخی افراد معترض شرکت کننده در این کنگره گفته اند که نمی توان تبعیض در حق کادرها و پیشمرگه های مریوانی و جنوب کردستان را نادیده گرفت. شاید رهبری «کومله» و همفکرانش از ترس ظهور افرادی همچون عبدالله کهنه پوشی و منصور راوند و صبریه بهمنی و ... در یک توطئه آشکار از راهیابی نمایندگان این قشر مظلوم جلوگیری کرده اند!

اطلاعات تکمیلی خبرنگار ما حاکی است که هیأت رهبری «کومله» با در اختیار داشتن ابزار و امکانات رسانه ای، گزارشی مجعول از کنگره ارایه خواهد کرد تا از اوج همدلی و یکپارچگی کوموله برای اهداف خود حکایت داشته باشد.

این هشداری است برای حزب دمکرات ( هر دوجناح) که اوضاع آنها هم چندان بهتر از کومله نیست و هزار سوال پیش رو دارند :

۱- آیا اینبار هم هجری با لاپوشانی و همدستی دوستانش و باج دادن به هورامی ها می خواهد مانند عبداله مهتدی فضاحت بار به قدرت برسد؟

۲- آیا هورامی ها سعی دارند روی گزینه هایی نظیر حمه نظیف فکر کنند و این دفعه کاک مصطفی را دور بزنند!

۳- اگر هجری بخواهد به قدرت برسد چاره ای جز باج دادن به شاهو ندارد! پس بعید نیست اینبار شاهو حسینی بدون رأی گیری حتی جای حسن شرفی را بگیرد!

۴- هورامی ها زرنگ عمل می کنند! از شخصیت هجری در رأس استفاده کرده و پست های حساس را خودشان اشغال می نمایند!

۵- اگر هم کنگره ۱۵ بخواهد مانند ۱۴ با لاپوشانی هجری و تقلب تمام شود با این اوضاع وخیم اقتصادی گروه، دیگر بدنه تحمل نکرده و باید شاهد انشعابی جدید باشیم، که این بار به اعتراض از هورامی ها خواهد بود و شاید پایه گذار آن دار و دسته باباعلی باشند!

به هرحال کنگره ۱۵ هجری دیدنی است

اما جناح ملاحسن:

۱- اینبار ملا عبداله که روزی برای به قدرت رسیدن خالد عزیزی با ملا حسن درگیر شده بود، الان سر ناسازگاری با خالد را برداشته است!

۲- حسن رستگار پیرو و فرسوده و از قدرت کم کم خارج خواهد شد، بنابراین ملا عبداله می ماند و سیاست های فریبکارانه !

۳- ملا عبداله خزنده عمل کرد! هیچ گاه خود را درگیر قدرت نمی کند تا اعتراض جناح رقیب و جنگ روانی آنها را دچار خود کند. لذا با سیاست خود را کنار کشید (البته در ظاهر) و خالد را بازیچه کرد (البته خالد هم می دانست و برای همین تا چند ماه از پذیرفتن دبیر کلی به بهانه های مختلف سر باز می زد) این بار سعی دارد پسر خود را به دبیر کلی برساند! البته باز سبک سنگین می کند! اگر جو کنگره آماده نباشد مجدداً فرد دیگری (نظیر همان خالد یا گزینه جدیدتری مثل مصطفی شلماشی) را به بازی گرفته تا زمان به قدرت رسیدن پسرش فراهم آید!

همه اتفاقات فوق منوط به آن است که حزب تا آن زمان دوام بیاید! به هرحال مراقب باشید افتضاح کومله پیش نیاید.